چرا امروز، به «تیپ» دیروزمان میخندیم؟

برای هریک از ما پیش آمده که وقتی به عکسهای قدیمی خود نگاه کردهایم، سبک لباس و مدل موهایمان بیاختیار ما را به خنده انداخته است و از خود پرسیدهایم «واقعاً چنین لباس میپوشیدم؟»

چنین قضاوتی در مورد سلیقه دیروزمان این سؤال را به ذهن متبادر میکند که چرا وقتی از منظر «امروز» به سلیقه «دیروز» مینگریم، شگفتزده میشویم؟ به زبانی دیگر، چرا آنچه اکنون پوشیدهایم، در آینده بدسلیقگی به حساب میآید؟